( نوای دل )

(آتش عشق)

naghmehaye-delearam — Fri, 14 Dec 2007 15:00:18 GMT

دیر گاهیست كه تنها شده ام

قصه غربت صحرا شده ام

وسعت درد فقط سهم من است

بازهم قسمت غم ها شده ام

دگر آیینه ز من بی خبر است

كه اسیر شب یلدا شده ام

من كه بی تاب شقایق بودم

همدم سردی یخ ها شده ام

كاش چشمان مرا خاك كنید

تا نبینم كه چه تنها شده ام

(غمی غمناک)

naghmehaye-delearam — Tue, 11 Dec 2007 17:37:36 GMT

شب سردی است و من افسرده

راه دوری است و پایی خسته

تیرگی هست و چراغی مرده

میکنم تنها از جاده عبور

سایه ای از سر دیوار گذشت

غمی افزود مرا بر غمها.

فکر تاریکی و این ویرانی

بی خبر آمد تا با دل من

قصه ها ساز کند پنهانی.

نیست رنگی که بگوید با من

اندکی صبر سحر نزدیک است.

هر دم این بانگ بر آرم از دل:

وای این شب چقدر تاریک است!!

خنده ای کو که به دل انگیزم؟

قطره ای کو که به دریا ریزم؟

صخره ای کو که بدان آویزم؟

مثل این است که شب نمناک است.

دیگران را هم غم هست به دل

غم من لیک غمی غمگین است....

(حسرت)

naghmehaye-delearam — Tue, 11 Dec 2007 16:59:18 GMT

تو به من خندیدی

و نمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه همسایه

سیب را دزدیدم!!!

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب آلوده به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز

سالهاست که در گوش من آرام آرام

خش خش گام تو تکرار کنان

می دهد آزارم

و من اندیشه کنان

غرق این پندارم

که چرا؟؟؟

خانه کوچک ما سیب نداشت

( بنام او که ... )

naghmehaye-delearam — Mon, 10 Dec 2007 18:02:18 GMT

به نام او که خالق زیبایی و عشق و دوستی و مهربانیست

به نام آن كه گل را رنگ و بو داد ز شبنم لاله ها را آبرو داد

به گل بخشيد حسن و دل ستاني به بلبل داد عشق و نغمه خواني

تقدیم به تو نازنین مهربونم

آری آغاز دوست داشتن زیباست

گرچه پایان راه نا پیداست

من به پایان دگر نمی اندیشم

که همین دوست داشتن زیباست